Rutt/Etra Scan Processor (Analog) (1973)
Bill Etra & Steve Rutt

De Rutt/Etra-scanprocessor is een real-time systeem dat de afbuigingssignalen die het televisieraster genereren elektronisch wijzigt.

Ontwikkeld in de vroege jaren 1970 in New York door Steve Rutt en Bill Etra, leek deze analoge scan-processor enigszins op de Scanimate, maar hij was eenvoudiger in gebruik en werd aangeboden aan lagere prijzen. Steve Rutt bedacht het toestel, terwijl Bill Etra het concept van de scanprocessor verfijnde, waarbij de nadruk lag op de externe spanningsregeling van de verwerkingsmodules. Het werkingsprincipe bestaat erin de sweep-signalen van een zwart-wit videomonitor te onderscheppen en deze dan te moduleren met analoge stuurspanningen. De spanningsregeling wijzigt direct de sweep-golfvormen en is voorspelbaarder dan andere magnetische versies, zoals het aaneenkleven of het opwikkelen van extra jukken op de halzen van zwart-witmonitoren. Beelden worden opnieuw gescand door een videocamera die rechttegenover de gemoduleerde beeldschermmonitor staat voor het combineren met andere videosignalen en de uiteindelijke opname op videoband. De Rutt/Etra is ingebouwd in drie rack-montagekasten. Eén ervan bevat een klein zwart-wit beeldscherm met krachtige deflectiebeugels en een videoversterker. Een andere bevat de analoge sweep-verwerkingsketen en de derde bevat de stuurspanningsgeneratoren met verschillende oscillator/functiegenerators, een sequentiële rongenerator en een sommeringsversterker om de signalen te combineren voor routering naar de sweepverwerkingsbox. Het raster wordt gemanipuleerd door stuurspanningen die twee verwerkingsketens voeden, één op de horizontale as (H) en één voor de verticale (V). Elke keten bevat vierkwadrantenvermenigvuldigers en sommeerversterkers geplaatst tussen de H- en V-hellinggeneratoren en hun bijbehorende afbuigjukken. Een "roterende gleuf" van een kruiskoppeling is beschikbaar om een analoge "2 bij 2" rotatiematrix toe te voegen, maar blijft in de meeste eenheden leeg. Dubbele vermenigvuldigers die worden aangestuurd door een gemeenschappelijke stuurspanning passen de "zoom" van beide zwaaiassen aan. Het videosignaal loopt door een tweekwartantenvermenigvuldiger gevolgd door een sommeringsversterker voor intensiteit en helderheidsregeling. Elke sweep-ketting heeft een tweekanaalsschakelaar vóór de besturingsingangen van de verwerkingsmodule, waardoor het raster wordt opgesplitst in twee onafhankelijk instelbare rasters. Het voorpaneel van de modules bevat meerdere 15-staps-draaiknoppen om grootte, positie, zoom en intensiteit aan te passen. Vanwege de kosten is de positie van de knop niet gemarkeerd. Deze positie wordt vastgesteld door de knop volledig naar één kant te draaien en vervolgens terug om de huidige besturingsinstelling te vinden. De stuurspanningen worden aangedreven door statische spanningsbronnen of door functie-generatoren die zijn vergrendeld op synchrone signalen of op zichzelf (?free running?). Via AM- en FM-besturing kunnen deze besturingssignalen worden gecascadeerd. De behoefte aan intensiteitscorrectie, om te corrigeren voor helderheidsveranderingen vanwege de snelheid van de straal, is problematisch in kleine rasters die fosforopeningen in de beeldbuis kunnen "branden". Verlies van resolutie als gevolg van het rescanproces en problemen bij het verkrijgen van herhaalbare rasterbewegingen met behulp van analoge besturingsgeneratoren, zijn enkele van de tekortkomingen van de analoge scanprocessor. De grootte, positie en intensiteit van het raster kunnen afzonderlijk worden gemoduleerd via spanningsbesturingssignalen. Deze besturingssignalen vervullen een commerciële functie: het genereren van opzwepende titels en glijdende afbeeldingen. Een meer esoterisch gebruik wordt gedemonstreerd in het "Vasulka-effect" dat de helderheid van de ingangsvideo aansluit op de verticale positieregeling. Dit zorgt ervoor dat de heldere delen van de video de rasterlijnen ?naar boven trekken". In combinatie met andere synthetische golfvormen vormt het raster een driedimensionale contourkaart waarin de helderheid van de video de hoogte bepaalt. Het genereren van video-objecten die zijn opgebouwd uit de onderliggende rasterstructuur, is duidelijk in videobanden die door de Vasulka?s zijn gemaakt. Scanverwerking begint als een ordelijke voortgang van geveegde beeldlijnen. De elektronische controle van grootte, positie en helderheid verstoort de elektronische omslag van de foto. Deze modulatie van de scanstraal vormt bewegende oppervlakken, objecten en vormen die zijn opgebouwd op de onderliggende gescande rasterstructuur. (Jeffrey Shier, ?Rutt/Etra Scan Processor?, in Eigenweltder Apparatewelt. Pioniere der Elektronischen Kunst, tentoonstellingscatalogus, Linz, Ars Electronica, 1992, pp. 138-139.)

Bill Etra & Steve Rutt

Media