Final Rendezvous (2012)
Anneke Eussen

Hout, fluweel, 250 x 280 x 280 cm

De sculptuur Final rendezvous bestaat uit een partij barstoelen die Anneke Eussen in Kreuzberg (Berlijn) in een tweedehands winkel kocht. Het is een overblijfsel van een ontmoetingsplek die niet meer bestaat. Het werk maakt deel uit van de 'sewn-in' werken. In 2007 maakt ze voor het eerst een sculptuur dat ze verpakt in fluweel. Deze fluwelen huid is voor haar een moment van stilstand. De objecten waaruit de sculptuur ontstaat, verliezen hun "originele bestemming" en transformeren tot een sculptuur dat op een ontwapenende en ironische manier bericht over menselijke eigenschappen. Door op een zeer zorgzame manier objecten te behandelen en te hergebruiken ontstaat de gedachte dat iets wat in onze samenleving wordt afgedankt, een onschatbare waarde blijft behouden. De serie werken bestaat uit Zentai Bike 2007, Double de Luxe 2009, Paradise Blues 2010 en Night Rider 2010.

Anneke Eussen

Anneke Eussen ° 1978, Nederland www.anneke-eussen.com Opleiding: 1997-2001: Academie voor beeldende kunsten, Maastricht, Nederland 2004-2005: HISK (Hoger Instituut voor Schone Kunsten), Antwerpen, België Het werk van Anneke Eussen is een persoonlijke positie. De overwegingen die leiden tot het maken van haar werk zijn vaak gekoppeld aan gebeurtenissen of impressies uit het alledaagse. Zo probeert Anneke Eussen met haar werk een open vraag te stellen. Hoe ontstaat onze identiteit en hoe vinden we een plek in de maatschappij? Hoe functioneert de wisselwerking tussen omgeving en het individu? De droom van vooruitgang en ontwikkeling is met de technologische revolutie werkelijkheid geworden. Het lijkt een waardevolle aanvulling voor het leven en deze aanvulling verrijkt ons met ontelbare mogelijkheden. Maar zijn we zelf ook zo grenzeloos? De discrepantie tussen de mogelijkheid en het gebruiken van de mogelijkheid is een interessant gegeven. Waar vinden we bevestiging, waar vinden we houvast, wat is tastbaar? Is er een plek voor twijfel. Inmiddels is het niets nieuws dat onze "westerse" maatschappij een aantal barsten vertoont. We varen een koers die weinig rekening houdt met wat de generaties na ons te verwerken krijgen. Niet omdat de informatie ontoegankelijk is en we niet beter weten, maar omdat we de werkelijkheid abstraheren. Virtuele ervaringen, vrienden, ontmoetingsplekken verdringen de 'ouderwetse' leefomgeving naar een secundaire positie. Haar werk kent verschillende verschijningsvormen. Variërend van tekeningen tot sculpturen of readymades. De rode draad zit in de actie zelf.

Media